دل و روح ما، سر و جان ما

دل و روح ما، سر و جان ما
لِتُراب مَقدَمِکَ الفِدا
عَظُمَ البلا، بَرِحَ الخفا
فرج است و راه نجات ما

همه ناتوان، همه روسیاه
همه در کشاکش راه و چاه
همه تا کمر به گِل گناه
خجلی بُوَد کَشَفَ الغطاء

العجل، العجل...

نرسیده شام غمی به سر
نرسیده از سحری خبر
نه کسی به فکر کَس دگر
تو بیا که وَانْقَطَعَ الرجا

نه کسی هوایی به فیض ربّ
نه به فکر واجب و مستحب
ظَهَرَ الفساد و بِما کَسَب
تو بیا که تا زِ شود هوا

غم شام و کوفه و کربلا
شده یاد تو در سال‌ها
که هر آن صبا و هر آن مساء
بَدَل الدُّموعِکَ بِالدِّماء

العجل، العجل...