به قلادۀ نفس گشتم اسیر

 (به قلادۀ نفس گشتم اسیر)2
 شدم زار و شرمنده و سر به زیر

 تهی دستم و بینوا و فقیر
 مرا کس نخواند ذلیل و حقیر
 
 مقامم بود بس بزرگ و خطیر
 (امیری حسین و نعم الامیر)5

 حسین از کرم انتخابم کند
 غلام غلامش خطابم کند

 گدای در خود حسابم کند
 بهشتم برد یا عذابم کند

 به عشقش اسیرم، اسیرم، اسیر
 (امیری حسین و نعم الامیر)5

 خیالش ز من دلربایی کند
 غمش در دلم خودنمایی کند

 نوایش مرا نی‌نوایی کند
 بلایش مرا کربلایی کند

 بدانند خلق از صغیر و کبیر
 (امیری حسین و نعم الامیر)6

 (منم عار او، او بود یار من)2
 ز لطف و کرامت، خریدار من

 نبودم که او بوده دلدار من
 غمش شد انیس دل زار من

 از آن دم که مادر مرا داده شیر
 (امیری حسین و نعم الامیر)2

 اگرچه گنهکار و آلوده‌­ام
 به خاک مزارش جبین سوده­‌ام

 دمی بی‌ولایش نیاسوده­‌ام
 گرفتار و دلداده‌­اش بوده‌­ام

 از آن دم که آب و گلم شد خمیر
 امیری حسین و نعم الامیر

 ز خون جگر پاک پاکم کنید
 سپس عاشق سینه‌چاکم کنید

 به تیغ محبّت هلاکم کنید
 به صحن اباالفضل خاکم کنید

 که خاکم دهد بوی مُشک و عبیر
 (امیری حسین و نعم الامیر)2

 به زخم جبین پیمبر قسم
 به رخسار خونین حیدر قسم

 به محسن، به زهرای اطهر قسم
 به سبطین و عباس و اکبر قسم

 به هفتاد و دو عاشق بی‌نظیر
 (امیری حسین و نعم الامیر)2

 (به هر کوی و هر بزم و هر انجمن)2
 سرم خاک پای حسین و حسن

 پدر در دوگوشم سرود این سخن
 که ای نازنین طفل دلبند من

حسینی بمان و حسینی بمیر
 امیری حسین و نعم الامیر