برکت داره اسمش، عزّت داره اسمش آی دنیا بدونید حُرمت داره اسمش گُل میکنه تو دهنم همه بدونن که غلام حسنم اسمشو هِی جار میزنم همه بدونن که غلام حسنم نوکر نوکراش منم همه بدونن که غلام حسنم یا معزّالمؤمنین، قبلهگاه عارفین حک شده اسم حسن سردرِ عرش برین یا حسن، یا حسن... احسانُ القدیمه، شوق بندگیمه واللّهه این آقا کلّ زندگیمه اینه تموم باورم حسینی از لطف امام حسنم نمیره فکرش از سرم حسینی از لطف امام حسنم به نوکریش مفتخرم حسینی از لطف امام حسنم حسّ خوبه فالمه رزق ماه و سالمه گفتنِ ذکر حسن افضلُ الاعمالمه یا حسن، یا حسن... اگه بیمزاره، بازم سفره داره مگه میشه محشر تنهامون بذاره؟ دل از حسن نمیکَنم میگم که نوکر حسین و حسنم با این زبان الکنم میگم که نوکر حسین و حسنم قولمو که نمیشکنم میگم که نوکر حسین و حسنم خیر دنیا با حسن شافع عقبی حسن سفرهدار عالمِ لافَتی الّا حسن