نظرات
0هنوز نظری ثبت نشده

از آن خوشم که شدم نوکر سرای حسین منم غلام کسی که بُوَد گدای حسین دو چشم داده خداوند تا که گریه کنم یکی برای حسن، آن یکی برای حسین برای بخشش کوه گناه یک راه هست دو قطره اشک بریزید در عزای حسین حسین .... یقیناً آتش دوزخ حرام گردیده به جسم آنکه بُوَد یار آشنای حسین حسین .... کبوتر دل عشاق هر شب جمعه پریده است روی گنبد طلای حسین حسین ....
هنوز نظری ثبت نشده