هرگز نمیرد آن‌که علی شد امام او

هرگز نمیرد آن‌که علی شد امام او
ثبت است بر جریده‌ی عالم، دوام او

هرکس که در بلند شدن بُرد نام او
ساقی به نور باده بر افروخت جام او

ما را خدا به خاطر او آفریده است
در جسم ما هوای نجف را، دمیده است

هرکس که طعم آب نجف را، چشیده است
او در پیاله عکس رخ یار، دیده است

ما بی خبر ز لذت شرب مدام او

مانند خوشه‌های ضریحش، کسی ندید
از او فقط یکی‌ست، شبیهش کسی ندید

نقصی به نامه‌های صریحش، کسی ندید
هم‌سنگ خطبه‌های فصیحش، کسی ندید

یک نقطه‌ی سیاه ندارد کلام او

تا ذوالفقار را ز غلافش کشیده است
رنگ از رخ سپاه حرامی پریده است

شیطان فرار کرده، به کنجی خزیده است
میراث او به حضرت مهدی، رسیده است

شمشیر لامَفَرَ مِنَ الاِنتِقام او