ماییم در کویَت گدا

ماییم در کویَت گدا، مولا علی مولا علی
کن دردهای ما دوا، مولا علی مولا علی

بسم له مطلق تویی، بر دین حق رونق تویی
حقا تویی مشکل گشا مولا علی مولا علی

تو اولی تو آخری تو ظاهری تو باطنی
بر تو نمی‌باشد فنا مولا علی مولا علی

نورالهی عین الهی باب الهی سرالهی
تو خالقی بر ماسوا مولا علی مولا علی

تو عالیِ مُلکِ حقی هم باحقی هم برحقی
هم پیش با هم مقتدا مولا علی مولا علی

ای خسرو مُلک هدا نتوان تو را گویم خدا
هم نیستی از حق جدا مولا علی مولا علی

ظاهر چو در کسوت شدی آیینه‌ی عبرت شدی
ای مالک عرض و سما مولا علی مولا علی

ای کاشف سر نهان عالم چو جسم است و تو جان
آیینه‌ی وجه خدا مولا علی مولا علی

حقا ولی مطلقی دین از تو دارد رونقی
ما در کجا تو‌ در کجا مولا علی مولا علی

گویند تو وجه الهی تو هادیِ هر گمرهی
تو پادشاهی ما گدا مولا علی مولا علی

در قاب‌ قوسین‌ جای ‌تو، عرش‌ خدا مأوای تو
آنجا تو هستی و خدا مولا علی مولا علی

اندر‌ قیام ‌و ‌در قعود، ‌هم ‌در رکوع‌ هم ‌در سجود
بینم تو را بینم تو را مولا علی مولا علی

اندر حریم کبریا، یا آن که در روز جزا
دست ‌است‌ و دامان‌ شما مولا علی‌ مولا علی

گفتا رسول هاشمی، جان من و جان علی
به به ‌از این ‌مدح ‌و ‌ثنا مولا ‌علی مولا علی

در سیزده بود از رجب، یا لَلعجب یا لَلعجب
ظاهر به دنیا شد خدا مولا علی مولا علی

گردید چون مولود تو، در خانه‌ی معبود تو
دربست دادت خانه را مولا علی مولا علی

شاهنشهِ خیل مَلک، با عشق تو گردد فلک
هر صبح ‌و هر شام ‌و سماء مولا علی مولا علی

من‌ ساکن ‌مِیخانه‌ام، من عاشقی دیوانه‌ام
تو مالک مُلک بقا مولا علی مولا علی

دست من و دامان تو، جانم بُوَد قربان تو
بیمار خود را دِه شفا مولا علی مولا علی

ای‌ قُلزُم ‌بذ‌ل کرم، ‌ای ‌پادشاه ذوالنعم
ای سید و آقای ما مولا علی مولا علی