فردا روز جنگه

فردا روزِ جنگه، ای سربازِ کوچک
روزِ امتحانه، سختیه بلاشک
حالا که جدالِ بین حق و باطل
فی هذا المُخیّل، کیف الموتُ عندک

فردا می‎گیرم عمو مرگ و بغل
میرم میدون که بفهمن کیه یَل
شیرینه جون دادن برای من
الموت عندی أحلی من العسل

من خطر می‎کنم و سینه سپر می‎کنم
اگه سر برای تو ندم ضرر می‎کنم
خون به پا می‎کنم اصلا ادعا می‎کنم
یا علی می‎گم و تجدید قوا می‎کنم

این‌جوری نوشتند، روّات موثق
شد تکرار صفین، در میدان محقق
پشتِ پای قاسم، کشته روی کشته
پیکر روی خاک و، سرهاشن معلق

مثل نوجوونیای قمره
قاسم اومده به رَمیِ جمره
شمشیر به دست بگیره کافیه فقط
تا عباس ببینه و حزّ ببره

یه تشر می‎زنه چند نفر رو سر میزنه
ریشه‎ی ارزق و داره با تبر می‎زنه
به نفس میزنه اشقیا رو پس میزنه
عمر سعد متحیر شده دست میزنه