
رو عهد خود نوکر گاهی وقتا پا گذاشت تو حقّ ما امّا کرمت ادامه داشت از همه زندگی بهتری داره هر کی توی سرای سری داره غیر از خونهی تو من بیسر و پا کجا برم غیر از خونهی تو جایی نیست برا من چرا برم کجا برم، اربابم..... نه آدمش بودم که ازت جدا بشم نه آدمش بودم که برات فدا بشم نزدیک تو نبودنم غمی داره دوری و دوستیمون هم عالمی داره در حد یه سلام توی رنج و عذاب به یادتم در حد یه سلام شبا موقع خواب به یادتم به یادتم اربابم......