
تب جنونم، تب حسینه توی دنیا هر شب، شب حسینه غم عزیزم غم حسینه من تولّدم محرمِ حسین اربعین یه عالمو برده زیر دِین مرکز زمین کجاست؟ بین الحرمین دوست دارم آخر کار اینجور بشه که توی قبر هر چی بگند، بگم حسین گردنم میگیره، مثل حر مثل حبیب مطمئنم آقا منو دوست داره عجیب خیلی معنا گفتند از زندگی ولی زندگی برای من یعنی حسین بن علی (ابا عبد الله)۲ دلم که دل نیست دل حسینه قبله مایل به شمایل حسینه ابد حسینه، ازل حسینه اونی که گرفت منو بغل حسینه گوی سبقت گرفت از طلا حسین خاک پای زائر کربلا حسین دیگه احوال دل مجنون و نگم شده لیلیام بهت مبتلا حسین اسم تو تقدیر وهب و کرده عوض اسمتو میگم که مادرت میبره هزّ خیلی نامردی از خیلیا دیدم ولی پدرم همش میگه: مرد حسین بن علی (اباعبدالله)۲