
(مولا مولا مولا مولا مولا) ۳ (حسین مولا، حسین مولا) ۳ بگذار آدمیان طَعنه زَنَندم گویند هرکه خود را سگِ کوی تو نخواند آدم نیست (مولا مولا مولا مولا مولا) ۳ (حسین مولا، حسین مولا) ۳ دشمنت کُشت ولی، نورِ تو خاموش نشد آری آن جِلوه که فانی نشود نورِ خداست (مولا مولا مولا مولا مولا) ۳ (حسین مولا، حسین مولا) ۳ بَسکه آقاست به دنبال گِدا میگردد نازِ عُشّاق کشیدن، ز مَرامِ حسن است (حسن مولا، حسن مولا حسن مولا مولا حسن مولا) ۳ مَلامَتش نکنید آن که را مدینه نرفت مدینه زائرِ خود را به کربلا بخشید (حسین مولا، حسین مولا حسین مولا مولا حسین مولا) ۳