ای سرزمین لاله خیز پر شقایق من نور عینم

ای سرزمین لاله‌ خیز پر شقایق، من نور عینم
من گل فروشم، در خروشم، باده نوشم 
آری حسینم، آری حسینم 
من آمدم منزل به منزل از مدینه با کاروانم 
با قاسم و عبدالله و عون و سکینه با رخت جانم
من ساربان کاروان اهل عشقم، محو خدایم
پور علی، دلدار بانوی دمشقم، بیت و منایم
من آمدم با یک بغل آلاله و یاس با آه و گریه
خیمه به پا کرده به روی خاکت عباس بهر رقیه 
دشمن رسیده صف به صف
 لشکر به لشکر بهر قتالم
جان بر کف و آماده‌ی بر دادن سر، اهل و عیالم
مستان همه افتاده و ساقی نمانده، الله و اکبر 
یه گل برای باغ من باقی نمانده، الله و اکبر
حسین، حسین، حسین