
گذرم تا به در خانهات افتاد حسین خانهآباد شدم خانهات آباد حسین حسین، حسین، حسین... چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است زیر عَلمت امنترین جای جهان است حسین، حسین، حسین... پیش ما مذهب هر کس به خودش مربوط است ما که هستیم مسلمان اباعبدالله اباعبدالله، عزیزالله.. حسین، حسین، حسین... نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست این حسن کیست؟ حسین ابن علی عاشق اوست حسن، حسن، حسن... فوق هر رمز و ادب یعنی علی قل هو الله احد یعنی علی مادرم از مِهر علی شیر داد بر دهنم نام نکویش نهاد بَهبَه از این موهبت مادری حیدریَم حیدریَم حیدری مولا، مولا علی علی...

عالی