سبحان من فطم به فاطمه

سُبحانَ مَن فَطَمَ بفاطمه
مَن اَحَبَّها مِنَ النّار

میاد آروم آروم از قلبِ محشر مادر
میاد و می‌خنده تو گریه نوکر، مادر 
می‌گیریم از دستای ساقی کوثر، مادر 

دیوونه‌ی دیوونه‌ی دیوونم
محشر می‌شه مِیدونم و می‌چرخم و می‌رقصم و می‌خونم
مادر به تو مدیونم و مدیونم و مدیونم

درسته که ناخََلفم، نوکر شاه نجفم
درست می‌شم اگه منو دعا کنی به شَرَفم

سُبحانَ مَن فَطَمَ بفاطمه
مَن اَحَبَّها مِنَ النّار

یار یار یار دل بی‌یاره، آره
هوای بچه‌هاشو مادر داره
تو تنهایی تنهاشون نمی‌ذاره، آره

دربند تو، دربند تو، دربند تواَم مادر
دنبال صدای تو و شیرینی لبخند توا‌َم مادر
من نوکر دل‌بسته و دل‌خسته‌ی فرزند تواَم مادر

درسته مادر که بدم، یه حرف راستم نزدم
خدا می‌دونه که فقط در خونت رو بلدم

سُبحانَ مَن فَطَمَ بفاطمه
مَن اَحَبَّها مِنَ النّار

منم غلام حسینت، غلام حیدر
دلت رو به دست میارم با نام حیدر
نگایی کن ما رو به احترام حیدر

من مستمو من مستمو من مستمو من مستم 
انگور نجف می‌چکه از گوشه‌ی چشم و لبمو دستم
من تا به ابد دشمن اونی که می‌دونی و می‌دونم هستم

به عشق والیَ الوَلی می‌گم به اقای جَلی
رو به رو ایوان نجف لعنت به دشمن علی