برام سخته که اربعین توی خونه بشینم

برام سخته که  اربعین توی خونه بشینم
با یه عالمه حسرت عکس حرم رو ببینم

ببین نوکرت مبتلاته، اربابم
دخیل یه گوشه نگاته، اربابم

یه کاری بکن تا که قلبم آروم شه
فقط دلخوشیم کربلاته، اربابم

حسین جان، شده این شبا قسمتم آه و اندوه و حسرت
بگو آخه تا کِی نباید برم من زیارت؟

حسین جان، همه ترسم اینه اجل فرصتم رو بگیره
غلام تو آخر حرم رو ندیده بمیره

تویی ماه شب‌های تارم، آقا جان
نگاه کن به حالم که زارم، آقا جان

یه بغض عجیبی میون سینه‌ام هست
رو تربت سرم رو می‌ذارم، آقا جان

حسین جان، حرم آرزومه می‌دونم که اینو می‌دونی
همه می‌رن و واسه‌ی من فقط تو می‌مونی

حسین جان، برای رضای خدا حالمو رو به راه کن
تحمل ندارم جدایی تو واسم دعا کن

بجز تو کسی رو ندارم، آقا جان
فدای تو ایل و تبارم، آقا جان

تو این دار دنیا تو هستی، دل‌گرمی
تویی جلوه‌ی روزگارم، آقا جان