ای شاه نجف فدای لطف و کرمت

ای شاه نجف فدای لطف و كرمت
جانم به فدای چارگوش حَرمت 
کِی می‌شود از لطف بگویی یک‌بار
بعد از نجفم کرب‌وبلا می‌برمت 

گذرم تا به در خانه‌ات افتاد حسین
خانه آباد شدم خانه‌ات آباد حسین

(حسین اباعبدالله)

******
اتنفس بحبش حسناته آب حیاته
ابی عبدالله راه نجاته
تو تموم زندگیمه اثراتِِ
برکاتِ ابی عبدالله

عالمه به زیر دِینش
عالمه و یه حسینش
عالم‌و به‌هم می‌ریزه
بین الحرمینش

ای شیرین‌ترین شور زندگیم
حیف از کربلای تو دوره زندگیم
دنیا بی حسین رو به تباهیه
عمرم با حسین همش پادشاهیه

(ابی عبدالله حسین)