به حقیقت احمد

علی مولا، علی مولا... 

به حقیقتِ اَحمد، به ولایتِ مولا
به بهشت و حَورایش، و به برکتِ طوبیٰ

به حَقِ اَبوطالب، به خدیجه‌ی کُبریٰ
(اَنَا خادمُ‌الحیدر، اَنَا سائلُ‌الزهرا) ۳

ریشه‌ی چادرِ او در دستم
سَرِ خوانِ کَرَمش بنشستم

بی‌نیاز از همه هستم وقتی
(بَنده‌ی حضرتِ زهرا هستم) ۲

(اَنَا خادمُ‌الحیدر، اَنَا سائلُ‌الزهرا) ۳

به مقامِ اَواَدنیٰ، و به لَیلَةُالاَسراء
به کریمِ اَهلُ‌البیت، به شهیدِ عاشورا

(به رقیه و زینب به سکینه و سَقّا) ۲
(اَنَا خادمُ‌الحیدر، اَنَا سائلُ‌الزهرا) ۲

نورِ او در دوجهان تابیده
عطرِ یاسش همه‌جا پیچیده

کَس نفهمید که چه سِرّی داشت
(دستِ او را پدرش بوسیده) ۲

(اَنَا خادمُ‌الحیدر، اَنَا سائلُ‌الزهرا) ۳

به خلوصِ سلمان و، به صداقتِ بوذر
به وفای مِغداد و، به شرافتِ قَنبر

شیرِ بَدر و اُحُد و اَحزاب است
گنبدش کوه طلای ناب است

یوسف انگشت به لب می‌خواند
(بَه چه رخسارِ علی جذاب است) ۲

اَنَا خادمُ‌الحیدر، اَنَا سائلُ‌الزهرا