تو رفتی و من موندم و در و دیوار خونه‌ ی من

تو رفتی و من، موندم و در و دیوار خونه‌ی من
تو رفتی و من، موندم و نم بارون رو گونه‌ی من

من و دل زارم، من و دل خسته‌م
یه چادر خاکی که مونده رو دستم

خدا میدونه، چشم به راه تو هستم
نیگاه کن عزیزم چه جوری شکستم

شکسته حیدر
رد طناب مونده هنوز رو دست حیدر

دل‌خسته حیدر
با چادرت زخم سرش رو بسته حیدر

غریبِ حیدر
این دم آخر گریه‌هاش عجیبه حیدر

وای از مدینه
غُصه‌ی کوچه شده بود نصیب حیدر

غریبِ حیدر
 آه و واویلا، آه و واویلا 2

****** 
تو رفتی و من موندم و دل پر از بهونه‌ی من

تو رفتی و من موندم و غم و آه شبونه‌ی من
غمِ تو غمِ بی‌نشونه‌ی من بود

شبی که یه تابوت رو شونه‌ی من بود
مگه میره یادم، جلو خونواده‌م

مغیره با چکمه تو خونه‌ی من بود
خدا گواهه

حواس من پیش یه چکمه‌ی سیاهه
پاشو گذاشته

رو سینه‌ی کسی که توی قتلگاهه
کیه تو گودال

میشناسمش حسینمه افتاده بی‌حال
نشناختیش انگار

از بس که زیر دست و پا شده لگد مال
آه و واویلا، آه و واویلا 2

******