با اِلهی بِالحسین دست به دعا می‌گیرم

با اِلهی بِالحسین دست به دعا می‌گیرم
به لبم ذکر مَن اِسمُهُ دَوا می‌گیرم

همه‌ی وجودم از درد و مرض پُر باشه
زیر خیمه‌ی حسین بیام شفا می‌گیرم

روضه یعنی نجات، از بلا
روضه یعنی حیات، با حسین
روضه یعنی شفا، از مرض با یه یاحسین

اتّفاقاً درد ما، دوا میشه
تو روضه به حُرمَته

اتّفاقاً دوای درد عالَم
اَلبُکاءُ لِلغُربته

اتّفاقاً اعتقادم اینه
اَلشِّفاءُ فی تُربَته

مولایَ یاحسین، مولایَ یاحسین... 

دل بی‌درد کجا و حرم یار کجا
وادی عشق حسینی دل پُر درد می‌خواد

تو بلاها و گرفتاری‌ها معلوم میشه
گفتن یالَیتَ کُنتُ مَعَکُم مَرد می‌خواد

اتّفاقی نبود، نوکراش
روز سختی بودن، با حسین
اتّفاقی نبود، جون‌دادن پای یاحسین

اتّفاقاً یقین داشتن می‌میرن
روی خاک میدان عشق

اتَفاقاً یقین داشتن جون میدن
پابه‌پای مَردان عشق

جان عالَم فدای نوکرای
جان‌نثار سلطان عشق

مولایَ یاحسین، مولایَ یاحسین... 

نفسی که می‌کشم برکت این مجالسه
چرا حالا از مجالسش کناره بگیرم

حالا بر فرض که مرگ و میری هم باشه رفیق
من یه عُمره آرزومه که تو روضه بمیرم

اتّفاقی نبود، خاک ما
شد عجین با خاک کربلا
اتّفاقی نبود، اومدیم توی روضه‌ها

اتّفاقاً مریضیم خیمه‌های
ارباب ما دارُالشِّفاست

اتّفاقاً مریضیم گریه بر درد 
بی‌دوای ما دواست

اتفاقا مریضیم درمان ما
لطمه زدن تو روضه‌هاست

مولایَ یاحسین، مولایَ یاحسین..