از ابتدا بزرگتَرِ ما حسین بود یک سایه بود روی سَرِ ما، حسین بود (گفتی بهشت چیست، نوشتیم کربلا)۲ اصلا بهشت در نَظَرِ ما حسین بود اسمش عزیز بود، خدا داد بَرکَتَش در جمع، اسمِ بیشتر ما حسین بود هر چند والدین عزیزند نَزدِ ما از والدین عزیزتَرِ ما، حسین بود دنیا بِدونِ روضه چه دارد به غیرِ درد در تلخی جهان شِکَرِ ما حسین بود حسین جان... اُفتاد زیرِ پا و گِدایَش عزیز شد شرمندهایم ما، سِپَرِ ما حسین بود **** جُز این دو میوهی قلبم ثَمَر نداشتم بِبَخش اگر که پسر بیشتر نداشتم