
سلام کلّ افلاک به محضر تو مولا محبت تو باشد تمام هستی ما تو باقرالعلومی منم گدای کویت بُوَد همیشه هر جا روی دلم به سویت مولا امامِ باقر *سینه زنان داغت همیشه بی قرارند به قلب عاشقِ خود شور مدینه دارند دلم بگیرد آقا دم همه دم سُراغت فدای آن مزارِ خاکی و بی چراغت مولا امامِ باقر *عنایتی کن آقا دلم شود خدایی شوم شبیهِ خوبان شهید کربلایی گریه کنم به یادِ لاله ی گشته پرپر سینه زنم زداغِ تنی که گشته بی سر یا حسین عزیز زهرا