
سراپایِ آقامون میسوزه تویِ زندون تماشایِ آقامون دنیا رو کرده گریون تنی رنجور هنوز تویِ غل و زنجیره از غصّههاش دلا میگیره اماممون غریب میمیره تنی رنجور از وزنِ زنجیرا سنگینه از زخمایِ غُلا رنگینه اماممون رضا غمگینه غریب آقام /۴/ رویِ دوشِ امامِ ما خداوندا شالِ عزاست سیهپوشِ غمِ آقا علیِ ابنِ موسیَ الرّضاست شده چشمِ ..... رئوفِ اهلِ بیت بارونی نصیبِ دل شده حیرونی وا شد لبا به روضهخونی شده جسمِ ..... موسی ابنِ جعفر از زهر بیجون شده پیمبر از غم دلخون کوثرِ حیدری شد گریون غریب آقام /۴/ دلایی که از غصّه راهیِ کاظمینه دیوونهیِ شیشگوشِ قبرِ پاکِ حسینه هواییِ .... اِیوون طلایِ شاهِ طوسم عشقِ امام رضاست قاموسم تشنهیِ لحظهیِ پابوسم هواییِ .... دیدارِ پنجره فولادم دلتنگِ صحنِ گوهرشادم من ساکنِ رضا آبادم غریب آقام /۴/ sehreashk@