
رو خاک زندون بلا ، بلا اومد سرت مى سوخت با روضههاى كربلا چش ترت تيرجفا زدن اگه يه روزى رو پرت كسى نزد تازيونه به جسم دخترت ذكر لب شيعه شده از غربت تو آه به من بگو غريب تويى يا شاه بىسپاه با اين كه زخمى شد تنت، امام بىپناه مادر و بچه هات نيومدن توو قتلگاه ۲ قد فلک از بار روضههاى تو خمه هر چى برات گريه كنيم ماه رجب، كمه ۲ تموم عالمين فدات بشه اباالحسن هر جورى شد، تن تو شد توو كاظمين كفن از همه جا براى تشيیع تو اومدن تا مث جد اطهرت نمونى پاره تن دلم به غصههاى تو ببين شده اسير شب شهادتت آقا دست منو بگير موساى اهل بيتى و امير كاظمين ما رو ببر كرببلا زيارت حسين ۲ قد فلک از بار روضه هاى تو خمه هر چى برات گريه كنيم ماه رجب، كمه۲ منبع:موسسه ادبیات آیینی بیپلاک