
نه گنبد و نه ، سنگ مزاری حتی یه زائر کنارت نداری قبر غریبت ، بیسایبونه سقف روی قبر تو آسمونه حتی نواده هات - زائر دارن آقا - تو نداری اینجا مؤذنه ها - گنبد دارن اما - تو نداری 2 آرزو دارم که / برسه دستم به تربت تو آخر / یه روز حسن جان قبر تو دلگیره / جونمو میگیره غربت تو آخر / یه روز حسن جان زهرا به نامت ، حساسه آقا کل گداهاتو میشناسه آقا خیلی کریمی ، آقاترینی اما بمیرم که تنهاترینی آقای با کرم - سائل نور تو - شده خورشید ممنون حیدریم - که سفره داریشو - به تو بخشید 2 پسر زهرایی / تو همون آقایی که غذا میداد به / جذامیا هم امید فردامی / همه جا باهامی خیلی دوسِت داره / خودِ خدا هم اشکت حسینه ، آهت حسینه غمهای توی نگاهت حسینه تو روضه خونِ ، خون خدایی از گریه کنهای کرببلایی اونی که زنده کرد - یاد عاشورا رو - تویی آقا اونکه به کربلا - میرسونه ما رو - تویی آقا 2 زائر شیش گوشه / مشکی که میپوشه میزنه اسمت رو / به روی سینه کاش میشد با پای / پیاده فردایِ اربعین راهی شیم / سوی مدینه منبع:موسسه ادبیات آیینی بیپلاک