غریب بودی و هنوزم غریب هستی

غریب بودی و هنوزم غریب هستی
که از یک زائر حتی بی نصیب هستب

قرار نیست برداره این غریبی دست از سرت
قراره که بی حرم باشی مثل مادرت

حرم نداری یار باوفایی غیر غم نداری
روضه خون کم ولی روضه کم نداری
حرم نداری بمیرم که سایه بونیم نداری
از حرم هرچی بخوام بگم نداری

توی طوفان بلایی آقا ولی آرومی ولی آرومی
آخه از یه سنگ قبر ساده چرا محرومی چرا محرومی
بمیرم کمه واسه مظلومیت چقد مظلومی چقد مظلومی


امون از وقتی که صبر تو سر اومد
روی لبهات لخته های جگر اومد

به یاد اون میخ در پر از خونه سرفه هات
به یاد اون کوچه هاست که میلرزه دست و پات

لبات میسوزه زینبم با گریه پابه پات میسوزه
واسه گریه‌های بی صدات میسوزه
لبات میسوزه درو دیوار خونه باهات میسوزه
زهرم انگاری دلش برات میسوزه

مثل مادر از نفس افتادی امون از کینه امون از کینه
هنوز از صدای ضرب سیلی سرت سنگینه سرت سنگینه
بار دومه داری جون میدی مصیبت اینه مصیبت اینه

شعر و نغمه: احسان نوری امیر آهمند 


ایتا
🆔: https://eitaa.com/tekyenokari