
بلا گذشت ، خوش به حال اون که ... جز به حرف دل گوش نکرد ... اون همه لطف و محبتو فراموش نکرد ... چراغ روضه تو این دو ساله خاموش نکرد ... تو این بلا خیلی راضیم از این که به تو کردم اعتماد ... اومدم تو حرم و روضه ها با اعتقاد ... اومدم پای ضریحی که شفا داده زیاد ... محرم شد ، توی خیمه ی عزاتون ... اومدم با دست خالی ... بازم میگم بابی أنت و امی و بنفسی و مالی به بزرگی خودت ، به احترام مادرت ... صدقه سری دخترت ما رو ببخش ... جز در خونه ی خودت جاییو نداره نوکرت ... ما رو ببخش ، بدم المظلوم ... مارو ببخش ... ***** از اونی که دیگه امسال به محرم نرسید یاد کنیم ... از همین جا خونه ی قبرشو آباد کنیم ... سه تا یا حسین بگیم و روحشو شاد کنیم ... تو فتنه ها جای امنی اگه باشه زیر پرچم توئه نفسی اگه میاد و میره از دم توئه ... همه ی دلخوشی ما به محرم توئه ... بدم اما می میرم اگه شما این اشکو از چشام بگیرین ... یه بار دیگه توی خیمه ی محرم میشه من رو بپذیرید ... به بزرگی خودت ، به احترام مادرت ... صدقه سری دخترت ما رو ببخش ... جز در خونه ی خودت جاییو نداره نوکرت ... ما رو ببخش ...