همه عمر برندارم سر از این خمار مستی

همه عمر برندارم سر از این خُمارِ مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

دل و دین و عقل و هوشم همه را بر آب دادی
ز کدام باده ساقی به منِ خراب دادی

همه عمر برندارم سر از این خُمارِ مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

سلسله‌ی عشق را سلسله‌جنبان خداست
سلسله‌ی عشق چیست موی حسین است و بس