
واویلا... روح عبادت کشته شد قلب همه به درد و غم آغشته شد بر مصحف غمهای زین العابدین مرثیهی کرببلا نوشته شد دیدم خودم... در وادی بلا شد سر جدا، عزیز مصطفی در قتلگاه... میزد چو دست و پا آمد صدای خیر النساء بُنیَّ... قتیلِ خنجر یا حسین بُنیَّ... صد پاره پیکر یا حسین بُنیَّ... غریب مادر یا حسین بُنیَّ... غریب مادر یا حسین... *** در خیمه... بودم که محشر شد به پا تیره شد آسمانِ دشت کربلا ناگه شنیدم عمهام ناله زنان میگفت خدا سرِ حسینم شد جدا رأسُ الحسین... به روی نیزهها شد موقعِ غارت خیمها آتش گرفت دامنِ بچهها آمد صدای خیر النساء بُنیَّ... قتیلِ خنجر یا حسین بُنیَّ... صد پاره پیکر یا حسین بُنیَّ... غریب مادر یا حسین بُنیَّ... غریب مادر یا حسین... *** شعر و سبک امیر عباسی