من اباالفضلیم و، اهل حسین آبادم بندهی عشقم و از، هر دو جهان آزادم حسین... قمرالعشیره، تکیه گاه ارباب تو رو جون زینب، نوکراتو دریاب... ماه کامل حرم عباس، مظهر جود و کرم عباس حاجتامو جز در خونت، هیچکجا نمیبرم عباس همیشه دستمو گرفته، دست گرهگشای عباس وقتی که عالمی گداشه، منم میشم گدای عباس یا عباس دخیلک... قمر العشیره، حیدر قبیله دل به رشتههای، علمت دخیله ای بزرگ نوکرا عباس، ای دوای درد ما عباس ارمنیها سفره میندازن، میگیرن از تو شفا عباس مثل عراقیا دلم خواست، به تو بگم امام عباس دوست دارم خدایی آقا، ارادتم از اون قدیماست یا ابالفضل... (من اسیر تو، تویی اسیرَالکربات من قتیل تو، تویی قتیل العبرات)۲ یا مبدلالسیئات بالحسنات یا سیدالکونین، یا اباعبدالله الحسین (تو روز قیامت و تو یوم الحسرات دور تو میایم با پرچمای هیئات)۲ ای دستگیر مردم بی دست و پا، یا اباعبدالله یا بابَ النِجاتِ لو مهلا مولا، یا اباعبدالله کی به غیر از تو، با غلامشم رفاقت میکنه تو قیامتم قیامت میکنه، نوکر بدم شفاعت میکنه دنیا فانیه ولی روضت میمونه عقبی نوکر تو باعزت میمونه از باب الحسین میرن اینقد تو بهشت اون هفت تا در دیگه خلوت میمونه یا اباعبدالله... آرامش میگیرم از اسمت اقا، یا اباعبدالله یا باب النجات لومهلامولا، یا اباعبدالله کی به غیر از ما، تو نماز تربت اعلا رو داره بهترین ارباب دنیا رو داره توی مشکلات علمدار و داره واسه عاشقی، چی کم داره کربلا خیلی حق به گردنم داره کربلا اون که طاسوعا علمداره دستشو محشور میشه با علمدار کربلا (دیدم، سمت حرمه دست تو مُردم، واسه ورم دست تو)۲ محکم، گرفتی پیراهن تو میخوای کسی نبینه تنتو اما باید غارت بشی، حسین جانم زیر نیزه اذیت بشی، حسین جانم قاتلت نیت کرد و زد، حسین جانم با سنان دورت کرد و زد، حسین جانم دیگه، نزدیکه مادر برسه قصه، نکنه به سر برسه زینب، نگاه به این افتاده کن زینب، کفنشو آماده کن غصهای شد این خواهری، حسین جانم تو که از من تنهاتری، حسین جانم به حبیب بگو پاشو رفیق، حسین جانم دیگه رفته گلوت زیر تیغ، حسین جانم حسین ... خیمه به خیمه زینبو زدن، پاشو تا خیمهی من اومدن بی تو، دلمو آتیش میزنن دارن، حرمو آتیش میزنن سر پیری اوارگی، حسین جانم غم هجران بیچارگی، حسین جانم تن تو زیر چادرم، حسین جانم به بیابونها بسپرم، حسین جانم تا دم مقتل اومدم، حسین جانم از ته دل ناله زدم، حسین جانم یه مسلمون پیدا نشد، حسین جانم شمرم از سینت پا نشد، حسین جانم