نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
شبی ساکت و دلگیر
[ حاج عبدالرضا هلالی ]شبی ساکت و دلگیر خودم بودم و قلبی که ز غم بسته به زنجیر و نزدیک اذان بود که پیچید به آفاق همه نغمه تکبیر نوشتنم که هنگام اذان دست به دامان خدا باش و مشغول دعا باش که باز است به درگاه الهی در رحمت وآن لحظه بود لحظه شیرین اجابت شدم غرق عبادت دو چشمم همهام اشک شد روی لبابنم همه سوگند که یا رب تو رهایم کن از این بند نگفتم به خدا غیر دعایم که دلتنگ اذان حرم کرببلایم که دلتنگ اذان حرم کرببلایم همانجا که دل از سوز فراقش شده بی تاب همانجا که زده دست به دامان زمین، خوشهی مهتاب همان وادی سوز وعطش و در همان وادی شرمندگی آب همان جا که زمینش همه نور است پر از شور وشعور است حماسه است غرور است شرمنده تر از وادی طور است و فرش حرمش از پر حور است و بر مهدی زهرا همه شب راه عبور است همانجا که حرم خانه ی دل هاست و عشقش همه در آب و گل ماست زیارتگاه زهرا است عباداتگاه موسی است دخیل حرمش حضرت عیسی و زیباست خدا محو تماشا است که یک سو حرم شاه و یک سو حرم حضرت سقا مکانی که قدم رنجه نموده است گل یاس تمامش کند از عشق و احساس به لب هاش بود ذکر ابوالفضل و دریای دو چشمش همه الماس همان کعبه کوچک کفّ العباس مکانی که در آن عشق زند موج همانجا که زند پر به هوایش دل من هر دم و هر شب همانجا که بر هر جای زمین است نشان از قدم محترم حضرت زینب همان خاک که هم قدر و احد و هم خندن و احزاب و هنین است که دل از عالم هستی برباید خیابان بهشتی که معروف به بین الحرمین است ای سر و عشق و شور و فنان آهسته در زند ای جوهر به مراتب غم گریه برای تو ز شروط نبوت است سینه زدند و جمع رسل زیر پرچمت چون پنجه اش روست و عزای ممحرم اول کسی که کرده به پا کرده ای فلک خداست چون ه سیه پوش کرده ماتمت در سار بارگاه لهی نوشته است در روز مکر و باعث شادی شده غمت از لحظهای که دعبل شیدا غلام توست هرگر نگشته قطع عطای تو بر مردم بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری زندگی از سر گیرم بر مشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترس مبماند آرزوی کربلا تشنه ی آب فراتم ای عجل مهلت بده تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا