سر و جان همه‌ی خلق به قربان حسین

سر و جان همه‌ی خلق به قربان حسین

[ ابوذر بیوکافی ]
سَر و جانِ همه‌ی خَلق به قربانِ حسین
جانِ عالَم به فدای لبِ عطشانِ حسین

رحمتِ خاصِ خدا شاملِ حالش شده‌است
هرکسی یک سَرِ سوزن شده گریان حسین

دَمِ عیسیٰ‌صفتِ مرثیه‌خوانانش گرم
زنده‌ایم از نَفَسِ پیرغلامانِ حسین

لشکرِ عمّه‌ی سادات هستند
وسطِ مَعرکه و گوش‌به‌فرمان حسین

خوش‌به‌حالِ شهدایی که فدایش گشتند
دَمِ آخر سرشان بود به دامانِ حسین

اِی که مرا خوانده‌ای راه نشانم بده
گوشه‌ای از کربلا جا و مکانم بده

گِردِ حَرَم دَویده‌ام صفا و مَروه دیده‌ام
هیچ‌کجا برای من کربِبلا نمی‌شود

بَر مشامِ جان رسد هر لحظه بوی کربلا
بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا

تشنه‌ی آبِ فراتم اِی عَجَل مُهلَت بده
تا بگیرم در بغل قبرِ شهیدِ کربلا

مظلوم حسین، عریان حسین
تشنه حسین، بی‌کس حسین
تنها حسین، غریب حسین، شهید حسین

نظرات