آزادی بیان در غرب

در امریکا، معنای آزادی رسانه‌ها، آزادیِ سخن گفتنِ بزرگ سرمایه داران است. عمده‌ترین مطبوعات، متعلق به آن‌هاست. مهم‌ترین چاپخانه‌ها و ناشران کتاب متعلق به سرمایه داران است. یکی از مسؤولان کنونی درباره‌ی تسخیر لانه‌ی جاسوسی کتابی به زبان انگلیسی نوشته بود. این مسؤول محترم خودش به من می‌گفت: به هر ناشری در امریکا مراجعه کردیم، حاضر نشدند این کتاب را چاپ کنند؛ چون ناشران عمده، وابسته به دستگاه های سرمایه داری‌اند؛ بنابراین مجبور شدیم به کانادا برویم. در آن جا با زحمت توانستیم یک ناشر پیدا کنیم که این کتاب را چاپ کند. ایشان می‌گفت آن ناشر بعداً با من تماس گرفت و گفت از وقتی من تعهد کرده‌ام این کتاب را چاپ کنم و آن‌ها این را فهمیده‌اند، به من تلفن‌های تهدیدآمیز می‌شود و جان من را تهدید می‌کنند! آزادی واقعیِ بیان و آزادی انتخاب هم به معنایی که آن‌ها شعارش را می‌دهند، در آن جا نیست.