
پر زده مرغ دلم ، تا خود عرش خدا انگاری خبریه ، میون آسمونا ذکر روی لب ، ملائکه خدا ، یا علی موسی الرضا ۲ با صد / شوق و / خواهش و تمنا خورشید / اومد / واسهی تماشا دنیا شده غوغا با خط زیبا نوشتن رو ابرا (جانم رضاجان رضاجان جان آقا) ۲ (جانم رضاجان رضاجان جان آقا) ۳ اومده همونی که ، کرامتش بی حده مهربونی و عطاش ، همه جا زبونزده قبله ایران و ، برکت همه ، کشور ما مشهده ۲ بازم / قلبم / از روی یه عادت باصد / امید / رفته به زیارت تا بگیره حاجت فرقی نداره براش شاه و گدا (جانم رضاجان رضاجان جان آقا) ۲ (جانم رضاجان رضاجان جان آقا) ۳ پنجره ی فولادش ، مریض و شفا میده پرتو کرامتش ، بالاتر از خورشیده کسی توو حرمش ، زائرِ ناامید ، نه دیده نه شنیده ۲ با یک / نگاه / میبره غما رو وا میکنه / همه گرهها رو میبره بلا رو با یک نگاهش دنیا میشه غوغا (جانم رضاجان رضاجان جان آقا) ۲ (جانم رضاجان رضاجان جان آقا) ۳ منبع:موسسه ادبیات آیینی بیپلاک