
همهی وسائل تفاخر ظاهری و مادی از ما گرفته میشود؛ اولش لباس. درجه و مقام و رتبه و لباس و لباس فاخر و همهی اینها کنار میرود و همه در یک لباس قرار میگیرند. به آینه نگاه نکنید که یک جلوهای از خودخواهی و خودشیفتگی است. بوی خوش استعمال نکنید که وسیلهای برای جلوهگری است. از زیر آفتاب یا زیر باران نگریزید، زیر سقف نروید - در حال حرکت - که مظهر راحتطلبی و آسایشطلبی است. اگر از جایی عبور میکنید که بوی متعفنی دارد، بینیتان را نگیرید؛ و همین طور بقیهی کارهای احرام؛ حرام کردن بر خود چیزهائی را که مایهی راحت و مایهی شهوت نفس، شهوات جنسی محرَّم، در این مدت است؛ چه مایهی تفاخر است، چه مایهی تبعیض است. اینها همه برداشته میشود.