
سامرا غوغا شورِ عاشورا جلوه گشته در عزای روحِ خوش عهدی در غم بابا آه و واویلا شد سیه پوش و عزادار حضرت مهدی ربیع الاول است و دل دارد عزای سَروَری شعله به دلها میزند غمِ امام عسگری عزای شمسِ ولا دلم به غم مبتلا سامره شد کربلا واویلا، واویلا (حسن غریبِ مادر) 4 *** شافعِ محشر در رَه ِ داور با لبِ تشنه سپرده جان به جانانش زنده گردیده بر همه عالَم روضههای جانگدازِ جدّ عطشانش بهرِ امام عسگری عزا گرفته عالمین ولی امان زِ روضۀ عطش و غربتِ حسین کنم از آن محنت یاد با لبِ تشنه جان داد به خاکِ مقتل افتاد واویلا، واویلا (حسین غریبِ مادر) 2 منبع: www.aviny.com ***