همه از خیمه ها بیرون دویدند

همه از خیمه‌ها بیرون دویدند
ولی سالارِ زینب را ندیدند

خسته بود آقا
تازه روی مرکبش نشسته بود آقا
* * * * 
از زرنگیِ نیزه‌دار نبود
بخدا نیزه را ندید حسین

نیزه‌ها هر کدام طعمی داشتند
همه را یک به‌یک چشید حسین
* * * *
فِرقَةٌ بِالسُيوف، فِرقَةٌ بِالرِماح
می‌زدند حسین و گوشه‌ی قتلگاه
 
انگاری یه خواهری با شور و شین
هی داره می‌گه حسین، حسین
* * * *
تیر با چه سرعتی آمد بماند قصه‌اش
اما جوری آمد جای تن آقا سر را گرفت