چشم ها از خبر مشك تو چون دریا بود

چشم ها از خبر مشك تو چون دریا بود 
پدر از علقمه می آمد و قدّش تا بود 

انكسار غمت از صورت بابا می ریخت 
شور می زد دل و در چشم همه پیدا بود 

چون خودت خیمه ات از پا ز خجالت افتاد 
كودكان مشك به دست و عطشی بر پا بود 

دست هایت نه، ستون های دل عمه شكست 
بی تو ای خورده عمود آه، خوشی شد نابود