
من کیام؟ قلب وجودم، من کیام؟ جان جهانم من کیام؟ نور عیانم، من کیام؟ سرّ نهانم من کیام؟ کهف حصینم، من کیام؟ مهد امانم من کیام؟ مولای خلقت در زمین و آسمانم من کیام؟ فرمانروای مُلک حیّ لامکانم من کیام؟ فرزند زهرا مهدیِ صاحبزمانم من کیام؟ من آسمانی مُصلح خلقِ زمینم من کیام؟ من دست تقدیرِ خدا در آستینم من کیام؟ من وارث پیغمبر و قرآن و دینم من کیام؟ سر تا قدم مولا امیرالمؤمنینم من کیام؟ من آخرین تیر الهی در کمانم من کیام؟ فرزند زهرا مهدی صاحبزمانم من کیام؟ من آفتابِ یازده خورشیدِ نورم من کیام؟ من مُصحفم، توراتم، انجیلم، زبورم من کیام؟ من مظهر عفو خداوند غفورم من کیام؟ من آن کلیم هستم که عالم گشته طورم من یگانه مُصلح عالَم، امام إنس و جانم من کیام؟ فرزند زهرا مهدی صاحبزمانم پیشتر از آن که کامم تر شود از شیرِ مادر داشتم بر آسمان، معراج چون جدّم پیمبر بر لبم گردید جاری آیهی قرآن چو حیدر بر همه مستضعفین دادم نوید فتح را سر نقش جاء الحقّ به بازویم شهادت بر زبانم من کیام؟ فرزند زهرا مهدی صاحبزمانم من به چشم شیعیانم جلوهی الله و نورم من میان دوستانم، گر چه پندارند دورم مُلک هستی بحر موّاجی بوَد از شوق و شورم دوستان آماده، نزدیک است ایّام ظهورم میرسد دیگر به پایان انتظار شیعیانم من کیام؟ فرزند زهرا مهدی صاحبزمانم گر چه چون یوسف به چاه غیبت کبری اسیرم هر کجا باشم به کلّ عالمِ خلقت امیرم غیبتم را هست سِرّی نزد دادارِ غدیرم تا در اقطاع زمین با دوستانم اُنس گیرم گَه به سهله، گه به کوفه، گه به قم، گه جمکرانم من کیام؟ فرزند زهرا مهدی صاحبزمانم من همان خون خدا هستم که در جوش و خروشم بانگ هل مِن ناصرِ جدّم بوَد دائم به گوشم پرچم سرخِ حسین ابن علی باشد به دوشم پُر شود از عدل این عالم به عزمِ سختکوشم چون پیمبر گلّهی صحرای هستی را شبانم من کیام؟ فرزند زهرا مهدی صاحبزمانم جامهی ختم رُسل پوشیده بر قدّ رسایم ذوالفقار مرتضی در پنجهی مشکلگشایم چهارده خورشید پیدا در جمال دلربایم میرسد از کعبه بر گوشِ همه عالم صدایم جمع میگردند در یک لحظه گِردم دوستانم من کیام؟ فرزند زهرا مهدی صاحبزمانم میرسد روزی که با عدلم اروپا را بگیرم وز پیِ احیای قرآن، کلّ دنیا را بگیرم پنجهی قهر افکنم حلقوم اعدا را بگیرم دادِ حیدر، دادِ محسن، دادِ زهرا را بگیرم دادِ ثاراللهیان را از یزیدیها ستانم من کیام؟ فرزند زهرا مهدی صاحبزمانم