دنیا سیاه بود که نوری بلند شد

دنیا سیاه بود که نوری بلند شد
خورشید از کرانه‌ی دوری بلند شد

در بین شهر نغمه‌ی شوری بلند شد
در دشت جهل سرو شعوری بلند شد

بالاترین تفکر آدم خوش آمدی
کامل‌ترین تعقل عالم خوش آمدی

مکتب نشسته بود که ناگاه پا شدی
در اصل لال بودن منبر، صدا شدی

بر شانه‌ی تفکر شیعه عبا شدی
تو پنجمین تشرف توحید ما شدی

در جاده‌ی شریعت نطقت مسافریم
ما شیعیان خط به خط قال باقریم

تو امتداد نافله‌های محمدی 
تعقیب‌های بعد عشای محمدی

شخصاً کلید‌دار حرای محمدی
آیینه‌ی تمام نمای محمدی

تصویر با ملاحت روح خدا سلام
ای دومین پیمبر ایمانمان سلام

بر روح هر چهل بدن کیست مثل تو
طوبی فقه بین چمن کیست مثل تو