دوباره می‌زنم از دل صدا امام رضا

(دوباره می‌زنم از دل صدا، امام رضا)۲
بیا برای خودت کن مرا، امام رضا

چه دارم از همه دنیا به جز همین یک دل
دلی که هست به نام شما امام رضا

(خدا کند دمِ آخر به داد من برسی)۲
که گفته‌ام همه دم هر کجا، امام رضا

به دستِ هیچ کسی رو نمیزنم بس که
گرفته دست مرا بارها امام رضا

چقدر حاجت ناگفته را روا کردی
علی اجابت هرچه دعا امام رضا

کنار پنجره فولاد تازه فهمیدم
که هست بانی کرببلا، امام رضا

(دلم گرفته، دلم باز روضه می‌خواهد)۲
گرفته از غم تو دل عزا امام رضا

نوشته‌اند که پنجاه مرتبه افتاد
به درد زهر که شد مبتلا امام رضا

برای اینکه کسی با خبر از او نشود
کشید روی سر خود عبا امام رضا

ولب نیامده جایی به او سنان زده‌اند
ندید ضربه‌ی سر نیزه را امام رضا

سرش جدا نشد از تن، تنش کشیده نشد
نخورد نیزه و سنگ و عصا امام رضا

****

دارم ز روی خاک جگر جمع می‌کنم
تکه به روی تکه پسر جمع می‌کنم
با هرچه داشتند به نخلم زدند
از روی ساقه‌ی تو تبر جمع می‌کنم

آهوی خوش قد و بالای حرم، می‌کشمش
نیزه‌زن را که رسید از رویت ابرو برداشت

هرچه کردم به خدا روی به قبله نشدی
علتش نیزه‌ی آن بود که پهلو برداشت

زخم‌های بدنت از دو طرف مرتبط است
(هرکسی نیزه‌ای از پشت زد از رو برداشت)۲

(از بس که نیزه خورده، تنت واشده ز بر)۲
ای میکر سوا شده و جابجای من
از بس صدا زدم ولدی حنجرم گرفت
شاید محل دهی تو به سوز صدای من