ای که مرا خواندهای یا حسین میخوانمت از سُوِیدای دل یا سیّدی تو کجا ما کجا مِهر شما شد هویدای من یا داعی الله دنیای من یا شفیع الله عقبای من کار دو دنیا در دستان تو من به تو محتاجم آقای من یا اباعبدلله یا حسین ... پس میزنم با دل و جان حسین آن را که از غیر تو میرسد چون دیدهام صد هزارن دفعه از کربلا خیر تو میرسد مُهر قبولی اشکامی تو سند تسبیح لبهامی تو شیرین این جمله تکراریشم آقامی آقامی آقامی تو یا اباعبدلله یا حسین