گفته بودی زمان پیری ما

گفته بودی زمان پیری ما
آب هم در دلم تکان نخورد
تا تو هستی و تا عمویت هست
باد حتّی به دختران نخورد

خواستم روی پای خود برخیزم
باز هم با سرم زمین خوردم
کمرم را بگیر، مانندِ
چادر مادرم زمین خوردم

زره و خُود و زین و تیغت را
زیر پای سپاه می‌بینم
چقدر چهره‌ات عوض شده است
نکند اشتباه می‌بینم

همه تقصیر توست، سمتِ حرم
کِل کشیدند و بعد خندیدند
بعدِ پنجاه و چند سال این‌جا
عاقبت قدّ عمّه را دیدند

*****

لشکر کوفه و شام ایستاده
به تماشای شَه و شهزاده

شَه روی نعش پسر افتاده
همه گفتند حسین جان داده

حسین...