یک جهان روضه و یک ماه محرم داری

    یک جهان روضه و یک ماه محرم داری

آه، آقای غریبم چقدر غم داری 

 

تا ابد هم که بخوانند همه مرثیه‌ات

باز هم روضۀ ناخوانده به عالم داری 

 

این همه زائر دلسوختۀ خاکت را

از ازل داشته‌ای، تا به ابد هم داری 

 

روضه خوان‌هات زیادند، یکی شان قرآن

مطلع فجر خدا سورۀ مریم داری 

 

درد دل کن که نماند به دلت چون پدرت

خواهرت هست کنارت، تو که محرم داری 

 

بهترین نوحۀ ما هست «غریب مادر»

صاحب روضه بگو بهتر از این دم داری؟ 

 

تا که نومید نگردد ز درت محتاجی

تو هم انگشت هم انگشتر خاتم داری

 

وقت تدفین تو ای شعر غریبی، پسرت

دید در وزن تنت چند هجا کم داری