یارب آمد لحظههای احتضارم
رضا تاجیکپسندیدن3
بازدید200+
یارب آمد لحظههای احتضارم دیده گریان دل پریشان رهسپارم غرق ماتم مثل جدم تشنه لب جان میسپارم وای؛ خسته حال و بیقرارم آمده زهرا کنارم، واویلا وای؛ در میان شهر غربت بر لبم یک ذره تربت، واویلا من حجت مسمومم واویلا واویلا همچون حسن مظلومم واویلا واویلا کشتهی زهر جفای دشمنم من پیش چشم مهدیم جان میکنم من روی خاک سرد حجره دست و پاها میزنم من وای؛ تشنگی برده توانم گشته خاکی گیسوانم، واویلا وای؛ بین مقتل میدهم جان مثل سالار شهیدان، واویلا شد آهِ مرد بیتاب واویلا واویلا لا یوم کیومک، ارباب واویلا واویلا میزند آتش به جان قلب خسته روضههای آن بهشت در شکسته یاد آن در، یاد مادر، مادر در خون نشسته وای؛ یاد آتش یاد مادر یاد ضرب دست کافر واویلا وای؛ یاد آن غوغای مردم یاد چوب و دود و هیزم واویلا با کینه او را کشتند واویلا واویلا با بغض مولا کشتند واویلا واویلا منبع : سایت بیپلاک