گرچه صد غائله آب است و زمین تا شمشیر

    گرچه صد غائله آب است و زمین تا شمشیر

عطشم را ننشانید، مگر با شمشیر

 

می­‌روم، تا تب خیزابی خون راهی  نیست

بلکه آوردم از آن معرکه سر با شمشیر

 

گر قرار است که نیزه بروید گل سرخ

باید امروز بیفتد به تقلّا شمشیر

 

دل به دریا زده­‌ام، غرش توفان لال است

گو که امواج برآرند ز دریا شمشیر

 

دادن دست به یکدیگر اگر دوستی است

این چه دستی ا­ست که داده ا­ست به سقّا، شمشیر؟