گاهی مسیر عشق طولانی و باریک است

گاهی مسیر عشق طولانی و باریک است
این راه، پر پیچ و خم است و غرق تشکیک است
دنیای شهر من اگرچه گاه تاریک است
احساس من این است که خورشید نزدیک است
هر چند تا خورشید راهی دور را دارم
در شهرم اما شعبه ای از نور را دارم

با اینکه از این خاک هستم، اهل ایرانم
در خانه‌ام بر خوان آل الله مهمانم
عمری‌ست زیر دین سلطان خراسانم
در شهر تهران نیز این را خوب می‌دانم
روزی خور لطف حضور یک کریمم من
چون میهمان خوان شاه عبدالعظیمم من

ما از شراب گندم این خطه مِی‌داریم
از این شراب ناب، مستی‌ها ز پی داریم
دیگر هوای جنت و فردوس، کی داریم؟
وقتی جنانی را نهان در خاک ری داریم
درّی ز دریای ولا را در صدف داریم
یکجا مدینه، کربلا، مشهد، نجف داریم

همسایه! زیر سایه‌ات عمری‌ست آرامم
از کودکی جلد تو و این دانه و دامم
با آب سقا خانه‌هایت تر شده کامم
شب‌های جمعه در حریمت گرم احرامم
شب‌های جمعه روضه دار اهل تهرانی
با زائران "یا نور، یا قدوس" می‌خوانی

عبدالعظیمی و تو را تعظیم، مرسوم است
هرکس که منکر شد تو را از فیض محروم است
اوج مقاماتت برای شیعه معلوم است
در ذیل اوصاف تو تصدیقات معصوم است
با چار معصوم زمانت هم‌نفس بودی
بعد از امامانت برای شیعه بس بودی

تو کیستی که از سراپایت خدا جاری‌ست
در غربت نام تو حسّی آشنا جاری‌ست
در گلشن جود تو عطر مجتبی جاری‌ست
در هر سلام زائرانت کربلا جاری‌ست
ما را به سمت کربلا چشم تو راهی کرد
باب محرم را تو بر ما باز خواهی کرد

منبع : سایت بی‌پلاک