چگونه وصف کنم یک جهان شجاعت را

چگونه وصف کنم یک جهان شجاعت را
چگونه نقش زنم چشمه‌ی عبادت را

چگونه ثبت کنم لحظه‌های طاعت را
چگونه رسم کنم راه رسم غیرت را

اگر تمام ادیبان زتو قلم بزنند
به اذن حیدر کرار از تو دم بزنند

تویی که برهمه‌ی خلق مقتدا هستی 
توی که درادب و فضل منتها هستی 

تویی که قوت بازوی مرتضی هستی
تویی که ساقی و سقای کربلا هستی

وزیر  کشور  عشقی و شاه علقمه ای 
تو نورچشم علی و عزیز فاطمه ای

کیم من آن که شدم ریزه خوار احسانت
کیم من آنکه که همیشه اسیر وحیرانت

کیم من آنکه کنم جان خویش قربانت
کیم من آنکه که بود دست من به دامانت

حوائج همه ی خلق را روا کردی
مرا زبدو تولد شما دعا کردی

گدای کوی توام بی پناه آمده ام
به شوق دیدن نیمه نگاه آمده ام

به خاکبوسی تو سر به راه آمده ام
دلم شکسته ببین  روسیاه آمده ام

بیا و روز قیامت مرا شفاعت کن
دوباره مثل همیشه بیا عنایت کن

دلم هوای تو کرده هوای آن حرمت
هوای سینه زنی زیر بیرق و علمت

هوای روضه آن دست و بازوی قلمت
چو شمع آب شوم از گدازه های غمت

به قفل بسته دل ها فقط کلید تویی
شفیع محشری و بر همه امید تویی

عمود خیمه ی زینب چرا شکسته شدی
چو فرق خونی حیدر زهم گسسته شدی

چنان خسوف قمر، باز  بازو بسته شدی
زغصه‌های  مدینه تو زار و خسته شدی

زند شراره به قلبم صدای غمگینت
ببین که فاطمه آمد  کنار بالینت