چنان که وقت عطش جرعه‌ای گوارا را

    چنان که وقت عطش جرعه‌ای گوارا را

طلب کنید فقط ساقی العطاشا را

 

هنوز جای علامت به شانۀ پدر است

سپرده زیر علم دست صاحبش ما را

 

دوباره خانۀ ما سفرۀ ابالفضل است

گمان کنم گره‌ای هست کار بابا را

 

به یک نگاه ابالفضل هم نخواهم داد

اگر دهند به دستم تمام دنیا را

 

به چشم دل بنگر ظهر روز تاسوعا

میان دسته میانداری مسیحا را

 

غروب می‌کند از فرط خجلتش خورشید

نقاب اگر که بگیرند ماه زیبا را

 

فقط به علقمه آن هم درست ظهر عطش

خدا به ماه رسانده است دست دریا را

 

خدا کند برساند به خیمه مشکش را

خدا کند نبرند آبروی سقا را

 

خبر رسید که از روی زین زمین افتاد

خدا کند برسانند زود زهرا را