چشمان تو غرق خون و لب‌ها پر آه

    چشمان تو غرق خون و لب‌ها پر آه
آتش به دلت شراره می‌زد ناگاه


هر قطرهٔ خون روی لب تو می‌گفت:
لا یوم کَیَومِکَ أباعبدالله