چشمان تری پر شده از چشم‌ به‌ راهی

    چشمان تری پر شده از چشم‌ به‌ راهی

دنبال چهار آینۀ سبز الهی

 

دنبال چهار اختر گمگشته دویده است

هر نیمه شب تار به آن سوی سیاهی

 

بانوی مدینه خبر آورده نسیمی

از خط به خط چند ورق پارۀ کاهی

 

از مشک نجیبی که پر از اشک زمین شد

از یک غم پنهان شدۀ لایتناهی

 

تنگی که شکست و دل تَنگی که ترک خورد

افتاد کنارش لب دریاچه، دو ماهی

 

گفتند خزان شد همۀ باغ به یک باد

اما به تقاص دل خون چه گناهی؟

 

پر می‌کشد از کوفه شبانه به هوایت

با روضۀ جان‌سوز تو هر کفتر چاهی

 

بد نیست بیفتیم به یاد دل زهرا

از گوشۀ چشمان ترت گاه‌ به‌ گاهی