پس از غلتیدنم در خون و در خاک به دستانت رُخم را میکنی پاک شهادت! باز کن بال و پرم را شهادت! ناز کن چشم ترم را در آن سو، نوبهار زندگانیست خدا با ماست، مرگم شادمانیست ...
عبدالرّضا رضایینیا